Szkolny monitoring jest fikcją

Tymczasem w najnowszym sprawozdaniu, podsumowującym wprowadzenie monitoringu, jednego ze sztandarowych pomysłów Romana Giertycha, poprzednika minister edukacji Katarzyny Hall, czytamy, że obecność kamer zwiększa bezpieczeństwo w szkole i najbliższym otoczeniu, mobilizuje uczniów do poprawnych zachowań, nie widać palących, spada liczba kradzieży, wymuszeń, pobić, dewastacji mienia szkolnego.

Nasi reporterzy odwiedzili szkoły, porozmawiali z dyrektorami i ustalili, że wnioski ze sprawozdania nie mają zbyt wiele wspólnego z rzeczywistością. Kamer najbardziej obawiają się nauczyciele spóźniający się na lekcje.

W szkołach nie ukrywają, że nie zawsze mają czas na śledzenie obrazów przesyłanych z jednej kamery, a co dopiero z kilku jednocześnie. Czasami na monitor spojrzy sekretarka, nauczyciel dyżurny, innym razem woźna. Niektórzy dyrektorzy mogą podglądać obrazy z kamer ze swojego gabinetu, ale często nie mają na to czasu.
W Miejskiej Szkole Podstawowej nr 2 w Knurowie dwie kamery pilnują porządku na korytarzach, tyle samo na zewnątrz. Obserwacją zajmuje się woźna.

- Gdy dzieci są niegrzeczne, przestrzegamy je, że wszystko wyłapią kamery - mówi Teresa Bochenek, dyrektorka podstawówki. Natomiast system zewnętrzny to porażka. Przyszkolny teren jest rozległy, a kamery nie sięgają w okolice, gdzie lubią się gromadzić pijący pod chmurką. - W efekcie mamy zdewastowane ławki - mówi dyrektorka.

---

623 szkoły w województwie śląskim wydały 10 mln zł na monitoring